اشعار  مزار خواهر

بنویسید بعد مرگم روی سنگ با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

اینکه اینجا خفته در این گور سرد بودنش را هیچ کس باور نکر

خواهرم

بی‌ تو گر دمی زنم، هر دمی هزار غم
روی شانه‌ دلم، هر غمی هزاربار

خواهرم
تا تو رفتی قوت و صبرم برفت

تا تو رفتی من دگر خوش نیستم

چشم می بندم به هر دم تا به دیر

زانک بی‌تو با نظر خوش نیستم

بودی تا دلم تنها نبود

تا اسیر غصه فردا نبود

کاش بودی تا فقط باور کنی

بی تو هرگز زندگی زیبا نبود

خواهرم

تکیه گاه مهربانم تا آخرین لحظه تو را فراموش نخواهم کرد

باید که واژه‌های جهان را بسیج کرد

تا درد دل کنند دو خواهر کنار هم

خوابیده اند در وسط سنگ‌های شهر

حالا دو سنگ کوچک مرمر کنار هم

رفتی ز دیده و داغت به دل ماست هنوز
هر طرف می نگرم روی تو پیداست هنوز
آنقدر مهر و وفا بر همگان کردی تو
نام نیکت همه جا ورد زبان هاست هنوز

دیروز فکر می کردم

تمام قله های جهان را

می توانم فتح کنم.

تازه امروز فهمیدم

چه نفس گیر است

بالا رفتن از پله های خانه ای که تو
دیگر در آن نیستی

ما داغ فراق دیده بودیم

افسانه غم شنیده بودیم

ما غم تو جانگداز است

دردیست که قصه اش دراز است

عزیزخفته در خاکم گل باغ دلم بودی

درخشان گوهر پاکم چراغ محفلم بودی

کجا یابم دگر چون تو اگر گرد جهان گردم

تو را ای نازنین دختر که یار وּهمدمم بودی

پشت کدام پنجره باایستم که انتظاره تورا نکشم خواهرم؟(دخترم)

زیر سقف کدام آسمان نفس بکشم که عطر محبتت گیجم نکند!دلتنگم!وهیچ چیز جز بودنت حالم را خوب نمیکند.

پر پاکدل خوب و نکومنظر من

مانده بر خاک رهش خیره دوچشم تر من

نازنینی که به پاکی نه کم از شبنم بود

عمر او نیز دریغا که چوشبنم کم بود

سنگ عمارت در این روزهای سخت کنار شماست

تجربه‌های مهمی که قبل از نوشتن باید بدونید
سنگ رو شلوغ نکنید: طبق تجربه، نوشته‌های خیلی طولانی روی سنگ‌های سفید یا مرمر اصلاً خوب دیده نمیشن و ظاهر مزار رو شلوغ می‌کنن. پس بهتره برید سراغ یه دوبیتی کوتاه و شیک.
حکاکی عمیق رو جدی بگیرید: برای اینکه نوشته‌ها با بارون و آفتاب پاک نشن، باید عمق حکاکی زیاد باشه و از فونت‌های ضخیم استفاده بشه.